ترس

آن قدر جای خالیت اینجاست...

که کنارم دراز می کشد...

برایم قصه میگوید...

سربرشانه ام میگذارد؛

وگاه باهم،گریه می کنیم...

آن قدر به نبودنت،عادت کرده ام...

که اگریک روز بیایی...

دلم برای جای خالی ات تنگ میشود،

دلم برای دلتنگی ات...

دلم برای آوازهایی...

که جای خالی ات می خواند...

هم دوست دارم که بیایی...

هم میترسم که بیایی..!