مداحی سید رضا نریمانی برای سردار سلیمانی به سبک “منم باید برم”نمیشه باورم خبرهایی که میشنومچطور قبول کنم که بیعلم شده حرمغمش یک بغضی به نفسم گره زدهعزا به پا کنید میر حرم نیومدهاون عکس هرکی دید، تموم روضه رو شنیدانگاری باز حسین عمود خیمه رو کشیدیک سر سلامتی به دل رهبرم بدیدحسین آقام، حسین آقامتو رو ...

اعیاد شعبانیه مبارک دوستان اگه زنده موندن از جنگ امشب این چند روز عید رو بشادی بگذروننسر هر ورودی مترو چهارنفر مسلح والا کمیته ای های اوایل انقلابم برای ترورهای خیابانی اینقدر سخت نمیگرفتن  Adblock test (Why?)

دفاع پروپزالم خیلی سخت گذشت بعد یک ترم نصفه نیمه اماده دفاع شدم دیدم ثبت اموزش نشده ....کارهای اداریش انجام نشده و من کلی بالا پایین برگه هام نبوددر یک حرکت انتحاری آزمون دکتری وزارت بهداشت شرکت کرد

کسی چه میداند شاید به نفرین ماهی قرمز دچار شده ایماین همه سال در کمال شقاوت ماهی قرمز را درون تُنگ کوچک شیشه ای قرنطینه کردیم نوبتی هم باشه نوبت قرنطینه خودمان است.این همه سال ماهی قرمز را مجبور کردیم

ارشیو روزهایی که بلاگفا پرید رو دارم یکم تو این روزها خوندم خنده ام الان دوباره برگشتیم محله قدیمیمون.... روبروی مسجد اتاقمه یادش بخیر

وقتی میمیری خودت نمیفهمی که مردی،دردت هم نمیاد.اما تحملش واسه دیگران خیلی سخته و درد میکشند ..... ... وقتی بیشعوری هم دقیقا همینطوره

همه می گویند ادمها تنهایشان گذاشته اند.اما من !اما من خودم ، خودم را تنها گذاشته ام .شاید اگر بخواهم روزی دلیلش را توضیح دهم بگویم : چون خودم به من صدمه مالی نمیزد. مرا کوچک نمیکرد. نمیگریاندم. اگر بووود با من میخورد، اگرم نبود با من گشنه می ماند. همیشه بود . همیشه بهم فرصت میداد. همیشه ازم انتظار د...

گاهی یهو نیستماین یهویی ها که یهو پیش میاد، خیلی غرق در خیال و افکار میشمچیزهای جالبی به ذهنم میاداما حیف کهیا نباید بگمیا نباید بنویسمیا نباید منتشر کنمو یا نباید به آن اهمیت ...نه دیگهاهمیت نمیونم ن

اینم یک انرژی مثبت از مولانا حقیقت....نه به رنگ است و نه بونه به هآی است ونه هونه به این است ُ نه اونه به جام است و سبوگر به این نقطه رسیدیبه تو سر بسته و در پرده بگویم تا کسی نشنود این راز گهر بار جه

مگه میشه فاطمیه بشه اسمون نگیره...مگه میشه بگی زهرا دل مرده جوون نگیره...مگه میشه غربت تو گریه مون رو در نیاره....تقصیر چشمای ما نیست اسم زهرا گریه داره.... سید مجید بنی فاطمه

فرقی ندارد تهران باشد یا طهران....درهرصورت هنوزم دهشناک است و قله ارزوهای خیلی ها که بازمانده تدبیر خویشند.....این روزها تهرانم جامانده از خودم....این روزها انفولانزا مده شده ولی من دردهای قدیمی همراه حسرت میخورم

فرقى نمى كند كه تو را چقدر دوست مى دارمفرقى نميكند معشوقه ام باشىرَفيقم باشى..يا از خويشاوندانم...اگر روح من را بيازارىبعد از بارها بخششيك روز صبح ميبينى من هستم امانگاهم به توخنده هايم با توحرف هايم با تودرد دل هايم با توشبيه ديروز نخواهد بودمن اينگونه مى رومبراى هميشه..

این روزها خیلی شنیدم حرم امام رضا علیه السلام قبله ایران  نیلوبلاگ هست این روز عزیز رو به شیفتگان و محبان اهل بیت علیهم السلام تبریک میگمالان تو حرمش روی یک سکو مقابل گنبد دارم پست میزارمبهترینا نصیب تون بشه ال

می گویند میز شادی جهان ۴ پایه دارد: دو تاشو “مولانا”به ما نشون داده . دو تاشو “حافظ”...دوتایی که مولانا معرفی کرده :“ مرنج ” و “ مرنجان  نیلوبلاگ ”هرگز از ظلم یا بدخلقی و بدرفتاری مردم نرنجید؛با صبوری با دیگر

10 مردادماه  نیلوبلاگ گوشیمو تو خیابون ازم دزدیدندیک موتور با دوتا سرنشین به پلاک777/45597 بعد کلی دادگاه و پاسگاه رفتن هنوزم نشده ردی ازشون بگیرمالان تقریبا یکماه بدون گوشی و اینترنت و این چیزا سر میکنم تنها برای پایان نامه ام سختهالانم سرکارم و اومدم بلاگفا ببینم دنیای مجازی دوستانم در چه حالیه

خودتان را عادت ندهید به دلشوره"به آخرش چی میشه" هامبادا یک روز به خودتان بیاییدو ببینید در تمام روزهایی که گذشته بجای زندگی کردن نگران  نیلوبلاگی به خورد دلتان داده اید ....زندگی کنیدتقدیر کار خودش را بلد است ...

دلم خونه میخواد برای خودم چیزی شبیه خانه های خاطرات یک خون اشامهمیشه پول باشد و تو دلنگران نباشی و دنبال سلایقت بروی کلاس آشپزی و ....بشینی و محقق باشی و خونه هم براه باشه کسی غر نزنه چرا خونه ای چرا پای سیستمی چرا درس نخوندی چرا شوهر نکردی و چراهایی که پایانی ندارد جز اضافه بودناز تمامی فمنیستهای م...

فرداشب عازم تهرانم تا نیمه شعبان قم باشیم با مادرگرامی...دوشنبه دوباره کفش اهنی بپوشم برم دنبال طرح حمایتی... ایندفعه نشه سریع پروپوزالمو دفاع میکنم

این روزها نمیدونم چرا بیتابم... چرابیقرارمنتایج دکتری اومد نخوندم هیچی پس امیدی هم نیست حتی برای دعوت شدن اونم تو دانشگاه امیرکبیرهیچی دیگه فعلا چشممون به خداست و کارمون شده مقاله خوندن و سرچ زدن و دلم انباشه از حسهایی که فقط گریه ارومم میکنه

باید یک بخش بزارم تو وبلاگم جز خاطراتم از خاطرات من و عراقیها بنویسمفعلا جمعه تهران ازمون دارم وقت نیست انشالله با فراغت